ZAPRASZAMY DO OBEJRZENIA NASZEJ WITRYNY

Nasz patron

patron.png [200x267]
Ksi
ądz major Mateusz Zabłocki w Gnieźnie pracował od 1921 roku. Był księdzem w parafii Św. Wawrzyńca, a od 1923r. w gnieźnieńskiej farze. Powierzono mu również funkcję dziekana. W Powstaniu Wielkopolskim walczył jako kapelan sztabowy pod Zdziechową, Mącznikami i Szubinem. Podejmował się roli pośrednika między ośrodkami politycznymi i parlamentariusza w pertraktacjach z Niemcami. Odznaczył się niepospolitą wręcz odwagą, za co otrzymał kilka oznaczeń, między innymi krzyż „Virtuti Militari” oraz stopień majora. Działał w organizacjach kościelnych i społecznych. Wydawał „Wiadomości parafialne”, pieśni i pomoce liturgiczne, dbał o kościół, troszczył się szczególnie o bezrobotnych i chorych, wspierając ich duchowo i materialnie. W pierwszych dniach wojny 1939 r., po ucieczce władz administracyjnych, objął dowództwo organizującej się Straży Obywatelskiej i stał się faktycznym naczelnikiem Gniezna. Wydał pieniądz zastępczy na wypłatę zapomóg, a mięso z magazynów polecił wydawać ludności za darmo.

Wspomagał obronę Kłecka i kierował walkami na przedpolach Gniezna, aż do pojawienia się niemieckich oddziałów bojowych. Gdy 10 września udawał się do dowództwa niemieckiego stacjonującego we Wrześni w celu omówienia warunków kapitulacji miasta Gniezna, pod Żydowem został ostrzelany i ranny. Po powrocie do Gniezna wezwał ludność do złożenia broni. Rannego księdza aresztowano 12 października 1939 r. W Inowrocławiu odbył się sąd doraźny, który skazał go na dwukrotny wyrok śmierci: za czynny udział w Powstaniu Wielkopolskim oraz za organizowanie cywilnej obrony Gniezna po wybuchu II Wojny Światowej. Gnieniźnieńskiego bohatera rozstrzelano w Inowrocławiu 14 października 1939 roku. Jego ciało zostało złożone w zbiorowej mogile w Inowrocławiu. 25 października 1945 odbył się uroczysty pogrzeb księdza Zabłockiego na cmentarzu Św. Piotra w Gnieźnie.